15/1/13

οι μάσκες που πέφτουν

Ενώ μιλάμε στο τηλέφωνο, κάποιος μηχανισμός μέσα της, της υπαγορεύει να χαμηλώσει τη φωνή για να με ρωτήσει συνωμοτικά σχεδόν:  "Μα δε μου λες, εκεί που είχαμε πάει την άλλη φορά με το παιδί... ήταν αυτή η κατάληψη που λένε τώρα στις ειδήσεις;" Χαμογελάω συγκαταβατικά. "Όχι ρε μαμά, στην κατάληψη της βίλας Ζωγράφου είχατε πάει εσείς". "Κι αυτή [η κατάληψη] που μπήκανε λέει τώρα μέσα και βρήκανε όλα αυτά;" Κάπου εδώ το χάνω. Ανεβάζω λίγο τον τόνο της φωνής μου: "Ποια βρήκανε μωρέ κι εσύ; Ποια βρήκανε; Για πες μου! Είδες εσύ τίποτα μυστήριο εκεί που πήγες;" Καταλαβαίνει πως κινείται κι εκείνη στις παρυφές του προπαγανδιστικού παραλόγου αλλά πρέπει να απαντήσει μουδιασμένα έστω: "Τα μπουκάλια, τις μάσκες;..."

Πριν μερικούς μήνες, μια γιαγιά  -αν και sui generis περίπτωση η δική μου η μάνα αλλά κοινωνιολογικά αν το δεις ανήκει στους νοικοκυραίους, εκείνους που στις εκλογές μετακινήθηκαν προς τα Αριστερά- πηγαίνει κάποιο σαββατιάτικο πρωινό με το εγγόνι της, τον άντρα μου και την καλύτερή μου φίλη στον αυτοδιαχειριζόμενο κοινωνικό χώρο της βίλας Ζωγράφου σε μια εκδήλωση για παιδιά. 

Επιστρέφουν όλοι σπίτι το απόγευμα πια, πασίχαροι. Ο καθένας για τους δικούς του λόγους. Τη μικρή την έχουν μεταμφιέσει σε ινδιάνα και μου διηγείται ξετρελαμένη τα παιδικά δρώμενα που συμμετείχε. Η μάνα μου είναι εντυπωσιασμένη με το κτίριο αλλά και το μεράκι και τον κόπο όλων όσων το φροντίζουν. Διακρίνω την έκπληξή της. Δεν φανταζόταν πως κατάληψη σημαίνει ανοιχτός κοινωνικός χώρος αυτοδιαχειριζόμενος από τους κατοίκους, με προβολές, θεατρικές παραστάσεις, δραστηριότητες για πιτσιρίκια, εκδηλώσεις και συνελεύσεις.

Επιστρέφουν όλοι στο σπίτι μετά από πάρα πολλές ώρες σε άθλια κατάσταση. Τη μικρή την έχουν μεταμφιέσει σε κουκουλοφόρο και της έχουν διδάξει πώς να παρασκευάζει μολότωφ, να πετάει πέτρες στους μπάτσους και να φυλάει τσίλιες όταν οι άλλοι κάνουν αφισοκόλληση. Τη γιαγιά την έχουν μπουντρουμιάσει σε μία αίθουσα προβολών και με γαντζάκια στα βλέφαρα, όπως στο Κουρδιστό Πορτοκάλι, την έχουν αναγκάσει να παρακολουθήσει 12 ώρες ντοκιμαντέρ από τις εξεγέρσεις στη Λατινική Αμερική, το Δόγμα του Σοκ και indy κινηματογράφο, ενώ την αναγκάζουν παράλληλα να σνιφάρει κόκες, να τρυπιέται με πρέζα και να ρουφάει χασίσια. 

Ευτυχώς δεν είχαν πάει στην κατάληψη της Λέλας Καραγιάννη όπου αθώα, ανυπεράσπιστα παιδάκια υποβάλλονται σε φρικιαστικές διαδικασίες. Ντοκουμέντα που σοκάρουν! Εικόνες φρίκης!


///////////////////////////////////////////////////////////////////////////////

Τελειώνουν οι μέρες της τηλεοπτικής σας υστερίας. Τα Τρεμάμενα ψεύδη και τα Pretenderια της ανομίας. Η ανομία ήταν το κράτος που χτίσατε: διαφθορά, διαπλοκή, νεποτισμός, πελατειακό σύστημα. Η ανομία ήταν τα οικονομικά σκάνδαλα που ρήμαξαν τον τόπο, από τον Κοσκωτά ως τις off-shore του Βουλγαράκη, κι από τις μίζες της Siemens ως το άδειασμα των ασφαλιστικών ταμείων και τη λίστα Λαγκάρντ. Τα εγκλήματα των white collars, της ελίτ, τα εγκλήματα που δε φτάνουν ούτε μέχρι τα δημοσιογραφικά γραφεία που' ναι κι αυτά μισθωμένα από τα ίδιους εγκληματίες, των λευκών κολάρων.

Τελειώνουν οι μέρες της λάσπης σας. Η διακίνηση (sic) που διαδίδετε ότι γίνεται στις καταλήψεις είναι άλλου είδους. Είναι διακίνηση ιδεών. Και αυτές είναι που τρέμετε περισσότερο. Η διακίνηση της ντρόγκας γίνεται στα μαγαζιά που πάτε και τα σπάτε ραίνοντας λουλούδια τον κοκάκια τραγουδιστή για να φιγουράρετε την άλλη μέρα στα σιχαμερά έντυπα που εκδίδουν οι ίδιοι μαφιόζοι που έχουν τα νυχτερινά κέντρα και που τους πουλάνε νταβατζιλίκι οι ένστολοι που σας φυλάνε από τους "ταραξίες". Η διακίνηση της ντρόγκας γίνεται στις δικές σας βίλες που 'ναι χτισμένες από τις ρεμούλες σας, που τις φυλάνε χρυσαυγίτες σεκιουριτάδες. Τι σνιφάρει κάθε βράδυ η σόου μπιζ και το high society, το ξέρουμε και το ξέρετε.

Δεν έχουμε κανάλια, δεν έχουμε ραδιοφωνικούς σταθμούς. Έχουμε φωνές, έχουμε αφίσες, έχουμε σπρέυ, έχουμε τα δικά μας ραδιόφωνα, έχουμε κανένα κοινωνικό μέσο, έχουμε ο ένας τον άλλο.Η μονοκρατορία της ενημέρωσης έχει ξοφλήσει.

Δεν υπάρχουν νοικοκυραίοι. Οι νοικοκυραίοι είναι οι γονείς μας. Να μη τους πιάνετε στα στόματά σας. Να μην τους πιάνετε στις πληρωμένες γλώσσες από τα διαπλεκόμενα αφεντικά σας. Ο κόσμος ξυπνάει. Έχετε ήδη τελειώσει. 

Η δική σας η κατάληψη στα μυαλά του κάθε ανυπεράσπιστου στην προπαγάνδα σας έχει τελειώσει.

Τις μάσκες τις φοράνε στις πορείες για να προστατευθούν από τα χημικά που αναγκάζετε τους νοικοκυραίους να πληρώνουν για να ξεκάνουν αυτούς και τα παιδιά τους. Οι δικές σας οι μάσκες πέφτουν. Έχουν ήδη πέσει.


11 σχόλια:

agrampelli είπε...

Κάπου προς το φινάλε,μ'έπιασαν τα κλάμματα...

diapyrosefhetis είπε...

"Ο κόσμος ξυπνάει. Έχετε ήδη τελειώσει."
Αυτό τώρα το πιστεύετε ή έτσι τα θέλατε να είναι;;;

spiral architect είπε...

"Ο κόσμος ξυπνάει. Έχετε ήδη τελειώσει."
Προσωπικά το πιστεύω. Σίγουρα όχι αύριο, αλλά κάποτε, ναι.

Ανώνυμος είπε...

@ spiral architect

καληνυχτα κεμαλ...ο κοσμος αυτος δεν θα αλλαξει ποτε...

Ανώνυμος είπε...

πολυ καλο το κειμενο

Ανώνυμος είπε...

Μακάρι να πέσουν οι μάσκες. Μακάρι οινα δημιουργηθούν και άλλοι χώροι διακίνησης ιδεών (όλων των ειδών των ιδεών και όχι αυτών που μας αρέσουν μόνο ημών), μακάρι να μεγαλώσει ο εθελοντισμός και οι ατομικές πρωτοβουλίες και μακάρι όλα αυτά κάποτε να γίνονται και σε λιγότερο αμφιλεγόμενους χώρους. Δυστυχώς δεν είχαν όλοι την ευκαιρία να διαπιστώσουν τι είναι και τι δεν είναι η κάθε "κατάληψη" και δεν έχουν όλοι την αντικειμενική γνώση για να αξιολογήσουν τον κάθε Πρετεντέρη, Καμπουράκη, Πορτοσάλτε, Στάη, Τρέμη, Τράγκα, Βαξεβάνη κ.ο.κ. Δυστυχώς όμως δεν πιστεύω ότι υπάρχει πολιτικά τέτοιος χώρος που να με πείθει ότι έχει τη διάθεση, την ωριμότητα, το σθένος και τον χαρακτήρα να φέρει τέτοιου είδους δραστηριότητες και πολιτικές. Όταν ο ένας θα πάψει να κατηγορεί τον άλλον, να βλέπει τα πάντα σαν έναν αγώνα ποδοσφαίρου με τους πράσινους, τους κόκκινους και τους μπλε, όταν θα πάψει να κάνει τα στραβά μάτια στα λάθη και στις παρανομίες που τον εξυπηρετούν ενώ κράζει όλους τους άλλους για τα δικά του, τότε ίσως δούμε μία άσπρη μέρα...

Nefosis A είπε...

Μπράβο ρε κορίτσι!

Polyanna είπε...

Απολαμβάνω κάθε φορά τα κείμενα σου! Εξαιρετικό!!!!!

gatti είπε...

Ρόδο μου, σε ξαναβρίσκω μετά από πάρα πολύ καιρό και απολαμβάνω και πάλι τα καλογραμμένα κείμενά σου σα να μην πέρασε μια μέρα...

Μακάρι να μπορούσα να συμμεριστώ και την αισιοδοξία σου, αλλά δεν βλέπω να αλλάζει κάτι, ή τουλάχιστον δεν βλέπω να αλλάζει άμεσα...

Η συνειδητοποίηση από ολοένα και πιο πολλούς είναι σίγουρα ένα βήμα, αλλά μέχρι τη δράση, η απόσταση είναι τεράστια...

ane procopus είπε...

ναι και οι δικοι μου γονεις παρακολουθησαν παρασταση...οχι δεν ηξεραν τι χωρος ειναι ...ναι το καταλαβαν απο τις εικονες στην tv...ναι ειμαστε τα παιδια τους κ το ανοιγμα στην κοινωνια εχει γινει...καποιοι τρεμουν απο φοβο κ γι αυτο επιτιθενται... αλλα πως να σκοτωσουν μιαν ιδεα;; πως να τη φυλακισουν;; δε θα περασει ο φασισμος.

ane procopus είπε...

ναι και οι δικοι μου γονεις παρακολουθησαν παρασταση...οχι δεν ηξεραν τι χωρος ειναι ...ναι το καταλαβαν απο τις εικονες στην tv...ναι ειμαστε τα παιδια τους κ το ανοιγμα στην κοινωνια εχει γινει...καποιοι τρεμουν απο φοβο κ γι αυτο επιτιθενται... αλλα πως να σκοτωσουν μιαν ιδεα;; πως να τη φυλακισουν;; δε θα περασει ο φασισμος.